Inloggen

Blog: Vorm en inhoud of inhoud en vorm?

Geplaatst op: 18-01-2016

Er wordt mij gevraagd dit blog te schrijven.
Het is reeds aangekondigd en ik kan er niet meer omheen.
Ik sta niet te springen.
Mijn reactie zou zijn dat ik, als van origine vormgever, van de plaatjes ben, meer dan van de tekst.

Ik denk er nog eens over na, schuif het voor me uit en ga dan nog eens op zoek naar een ingang. Zoals dat gaat bij creatieven. Wat wil ik eigenlijk kwijt? Er wordt gevraagd naar mijn mening over vormgeving. Ik zeg vaak stoer dat ik vorm niet interessant vind maar het tegendeel is waar. Ik houd van mooie dingen, ik hecht waarde aan design, kleding, kunst, fotografie en film.
Toch zeg ik het, ik geef niet om vorm. Dan probeer ik te beredeneren wat ik nu eigenlijk zelf pretendeer. En ik realiseer me, misschien ben ik wel van de tekst. Ik wil verhalen vertellen en vind het belangrijk dat ons werk mensen raakt, in plaats van alleen maar opvalt. En er mooi uitziet. Tekst en vorm samen maken een verhaal. Dat is waar ik enthousiast van word.

Ik vind een uitdaging in het maken van communicatie die iets teweegbrengt. Die werkelijk blijft hangen. En dat doe je niet met een mooi plaatje. Vormgeving kan een doel op zich zijn. Een sterke brand is goed ontworpen en geeft de juiste associaties en gevoelens aan haar (potentiële) doelgroep.

Een mooi voorbeeld vind ik de Nederlandse Energiemaatschappij: zoals de meeste mensen heb ik primair een hekel aan reclame. De eerste commercials met Maurice de Hond die de Nederlandse Energiemaatschappij aanprees irriteerden me mateloos. Ik vond het smakeloos, lelijk, goedkoop en zelfs amateuristisch. En dat voor zo veel geld dacht ik er altijd bij. Jaren later las ik een interview met de strateeg achter en bedenker van het merk.
Ik vond het geniaal, ik was jaloers. Het doel, even bondig geformuleerd, was om in zo kort mogelijke tijd zo veel mogelijk Nederlanders bekend te maken met de naam ‘de Nederlandse Energiemaatschappij’. En om de belangrijkste merkwaarde, ‘de goedkoopste’, in de branding mee te geven. En dat was exact de associatie die het bij mij opriep. Is het nu dan nog steeds slecht vormgegeven? Een heel andere discussie wat mij betreft.

Elke dag wordt ons brein geconfronteerd met 1.500 tot 2.000 communicatieprikkels. En het beschermt ons daartegen door al die boodschappen in ons onderbewustzijn te filteren en blokkeren. Het is een constante zoektocht naar de juiste triggers om door deze filters heen te breken. Om origineel te blijven en ons verhaal te laten landen.

De conclusie is dat vorm en tekst bij elkaar horen. Dat tekst ook vorm is. Ze gaan hand in hand. Bedenk maar hoe vreselijk volks de teksten van de NEM waren…

Sem Wigman

PS: CNL daagt je uit. Ben jij de volgende die op deze plek een blog schrijft over zijn blik op ons mooie vakgebied? Lever je blog in bij het secretariaat!

Altijd op de hoogte blijven?

Meld je hier aan voor onze nieuwsbrief