Inloggen

Tunnelvisie

Geplaatst op: 20-12-2016

De A2 tunnel is geopend. Vooralsnog lijkt 'de Koning Willem Alexander' een succes te worden. Vooralsnog. Hè, waarom nou dat zure ‘vooralsnog’. Ik ga een patroon ontdekken. Misschien is het patroon al eeuwen oud, maar ik zie het nu pas. Internationaal, nationaal, maar ook provinciaal. Ook ons provinciebestuur besteedt miljoenen aan projecten die achteraf toch niet zo succesvol of effectief bleken als men zelf geloofde. De laatste loot aan de stam is het Museumplein Kerkrade. Heeft nu al qua bezoekersaantallen een forse tegenvaller te verwerken. Maar de provincie lapt wel weer even bij. Want Gubbels en de zijnen  blijven er in geloven. Ondanks dat bijvoorbeeld de Cube een zeer slap aftreksel is van een museumconcept in Essen. Het concept dat, 3 kwartier rijden van Venlo, al jaren een internationaal succes is en écht de moeite en de korte rit waard. Wat te denken van C-Mine in Genk op nog geen 15 km van onze grens. De musea verzameld in Kerkrade maakten op mij al drie weken na de opening een desolate indruk. Ik voelde een ongemakkelijke gêne . Als ik dat voel, dan zullen anderen dat ook voelen. Floriade, MAA, om maar wat te noemen. Ze gingen Kerkrade voor. De Parkstad Buitenring blijkt straks het doel volledig voorbij te zijn geschoten en laat een spoor van vernielingen achter en doorklieft pijnlijk ons meest waardevolle en oorspronkelijke merk; ons landschap. Om met Komrij te spreken: ‘onherstelbaar verbeterd’. De startbaan van het vliegveld MMA moet verlengd worden waardoor de economie (het toverwoord dat alle deuren doet openen) gaat aantrekken. De economische groei is de leidende factor en walst over alle ‘tegens’ heen. Zit je in de molen, dan ga je mee. Zo lijkt het ook in de besluitvorming te gaan. Maar het optuigen van projecten om daarna de spin off te kunnen incasseren is een gedachtegang die niet meer van deze tijd is. De prognoses zijn niet meer te maken. De mensen en hun gangen zijn niet meer te voorzien. Projecten worden daarmee grote gokkasten waar we aan blijven trekken. We zijn verslaafd aan ‘de groei’.

 

Als communicatieadviseurs zitten we vaak vooraan als het gaat om nieuwe projecten. We ruiken het succes al in de verte. We laven ons in prachtige doelstellingen, gunstige prognoses, en oneindige groei. We dragen met ons enthousiasme bij aan iets wat een succes MOET worden. Iedereen moet het horen en weten. Het kan niet anders; we geloven er in!  Wij ZIJN het project! Sceptische rapporten en terechte zorgen worden door ons neergesabeld. Het feit dat we binnen een straal van 60 km omringd zijn met internationale culturele instellingen, steden, vliegvelden en snelwegen maakt dat we nieuwe initiatieven kritisch moeten bezien. Maar dat is een boodschap die niet wenselijk is. Social media is ons podium om de zuurpruimen met storytelling en positivisme te bestoken. We moeten vooruit. De clichés vliegen ons om de oren; stilstaan is achteruitgang!

Maar hebben we gezonde afstand? Als we als professionals in staat (zouden moeten) zijn om vooruit te zien en te traceren, hebben we dan blijkbaar toch een blinde vlek? Ik zie nog een cliché in de verte; de tunnelvisie. De vraag is hoe komen we er vanaf? Als onze adviezen en communicatieproducten als smeerolie fungeren en daarmee een tunnelvisie als het ware levend houden en faciliteren, dan zijn wij medeverantwoordelijk voor een probleem.

 

 

Henri Ritzen

Altijd op de hoogte blijven?

Meld je hier aan voor onze nieuwsbrief